نگاهى دوباره به تعريف ، موضوع و غايت حكمت الهى فالحكمة إلالهيّة هى العلم الباحث عن أحوال الموجود ، بما هو موجود ؛ و يسمّى أيضا الفلسفة الأولى ، و العلم الأعلى . و موضوعه : الموجود بما هو موجود . و غايته : تمييز الموجودات الحقيقيّة من غيرها ، و معرفة العلل العالية للوجود ، و بالأخصّ العلّة الأولى الّتى إليها تنتهى سلسلة الموجودات ، و أسمائه الحسنى ، و صفاته العليا ، و هو اللّه عزّ اسمه . پس حكمت الهى ، كه به آن « فلسفهء نخستين » و « علم برين » نيز گفته مىشود ، دانشى است كه از احوال موجود مطلق را بحث مىكند ، و موضوعش موجود مطلق ، و غايتش عبارت است از جدا كردن موجود حقيقى از غير حقيقى و شناخت علل عاليهء وجود ، بويژه علت نخستين ( يعنى اللّه - گرامى باد نامش - كه سلسلهء موجودات به او منتهى مىگردد ) و اسماء نيكو و صفات برتر او . در اين قسمت تعريف حكمت الهى ، موضوع و غايت آن دوباره بيان شده است كه شرح آن به تفصيل گذشت . فقط دو نكته جديد وجود دارد كه بايد توضيح داده شود . نكتهء اول مربوط به نام‌هاى گوناگون حكمت الهى است و نكته دوم مربوط به تعبير خاصى است كه مؤلف بزرگوار - ره - در اين قسمت در مورد غايت اين فن به كار برده‌اند . دربارهء نكته اول بايد گفت كه براى اين علم نام‌هاى گوناگونى به كار مىرود كه هر يك بيانگر يكى از ويژگىهاى اين فنّ مىباشد ، مانند : فلسفهء اولى ، علم اعلى ، علم كلى ، الهيات و ما بعد الطبيعه . و چون مؤلف بزرگوار - رحمه اللّه - در اين قسمت به دو نام از اين نام‌ها اشاره كرده‌اند توضيح مختصرى دربارهء آنها مىدهيم . فلسفهء اولى و علم اعلى دربارهء وجه نامگذارى اين فنّ به « فلسفهء اولى » و « علم اعلى » بايد يادآور شد كه واژهء فلسفه در آغاز پيدايش ، معنايى عام داشته و انواع مختلف دانش‌ها را فرامىگرفت . فلسفه در اصطلاح شايع مسلمانان ، نام يك فن خاص و دانش خاص نيست ، بلكه